Ομελέτα με crème fraîche - η πολυτελής!

Όταν έφτιαξα crème fraîche, την δοκίμασα σε ό,τι μπορούσα να σκεφτώ ότι της ταιριάζει. Όλα αναβαθμιζόντουσαν σε γεύση.

Όμως εκείνο που με έκανε να μην πιστεύω σ'αυτό που γεύομαι ήταν η ομελέτα με crème fraîche!

Η ομελέτα είχε φορέσει βελούδινο, βασιλικό πέπλο! Είχε μετουσιωθεί! Πιο πολυτελή γεύση δεν πιστεύω πως θα δοκιμάσω. Δεν μύριζε καθόλου αυγό και με μεγάλη φυσικότητα θα σερβίριζα δίπλα της χαβιάρι, αυγοτάραχο, καπνιστό σολομό, ό,τι σερβίρει η κουζίνα του βασιλιά :)

Αν και απόλυτα ψημένη από την πάνω πλευρά -χωρίς να την γυρίσω- παρέμεινε βελούδινη και είχε αποκτήσει "σώμα" το οποίο διατηρήθηκε στο σερβίρισμα (δείτε την φωτογραφία σε μεγέθυνση).

Ξέρετε, μια καλή ομελέτα ακροβατεί στα όρια. Λιγότερο ψημένη και είναι ρευστή, περισσότερο ψημένη και είναι στεγνή. Πολύ δύσκολη η ισορροπία ανάμεσα στα δύο και πολύ εμφανές το αποτέλεσμα όταν η ομελέτα είναι σκέτη.

Οι chefs επιλέγουν την πρώτη λύση, σαν πιο σίγουρη και θεωρούν ότι η ζέστη που εξακολουθεί να έχει το πιάτο (residual heat) θα συνεχίσει το δέσιμο της ομελέτας. Όμως αυτό δεν αρέσει σε πολλούς.

Βασικό εξάρτημα για σίγουρο αποτέλεσμα ένα καλό αντικολλητικό τηγάνι. Χωρίς αυτό, η ομελέτα κολλάει, δεν μπορεί να γυρίσει και χαλάει η όψη της. Αν το αντικολλητικό σας τηγάνι έχει αρχίσει να ξεφλουδίζει, αντικαταστείστε το. Το υλικό της επίστρωσης μεταφέρεται στο φαγητό και είναι επικίνδυνο για την υγεία.

Η γέμιση μια ομελέτας περιορίζεται μόνο από τα διαθέσιμα υλικά και τη φαντασία μας. Αν την σερβίριζα για πρωϊνό πολυτελείας στον αγαπημένο μου, θα έβαζα αυγοτάραχο ή καπνιστό σολομό μαζί με extra crème fraîche, χοντροκοπανισμένο μαύρο πιπέρι, ξύσμα λεμονιού και πολύ λεπτοκομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι.

Τώρα που την ήθελα για μεσημεριανό του γιού μου, την έκανα πιο χορταστική.

• Σωτάρισα κόκκινες γλυκοπατάτες μαζί με κρεμμύδι ξερό - κομμένα σε μεγάλους κύβους- με λίγο λάδι, αλάτι, πιπέρι στο τηγάνι, χαμήλωσα τη φωτιά στο 1, σκέπασα με καπάκι και τα άφησα να μαλακώσουν με τα ζουμάκια τους. Δεν πρόσθεσα καθόλου νερό.
• Όταν μαλάκωσαν, τα έβαλα σε πιάτο, έπλυνα το τηγάνι και έφτιαξα την ομελέτα.
• Ζέστανα το τηγάνι για 5 λεπτά στο 2 (από 1 έως 9) για να ζεσταθεί ομοιόμορφα. Πρόσθεσα λίγο λάδι και το άπλωσα με μια χαρτοπετσέτα.
• Χτύπησα 2 αυγά με 1 κουταλιά της σούπας crème fraîche και τα έριξα στο αντικολλητικό τηγάνι.
• Χαμήλωσα τη φωτιά στο 1, σκέπασα με το καπάκι και περίμενα. Όταν δείτε το πάνω μέρος να έχει πήξει η ομελέτα είναι έτοιμη. Δεν κινδυνεύει να καεί από κάτω γιατί η φωτιά είναι πολύ χαμηλή.
• Έβαλα στο μισό μέρος της ομελέτας τη γέμιση, πρόσθεσα crème fraîche - ή γαλοτύρι ή cottage cheese, λίγα ανθάκια θυμαριού για ένταση, δίπλωσα το άλλο μισό και με μια σπάτουλα γλύστρισα προσεκτικά τη γεμιστή ομελέτα στο πιάτο.

Μια πράσινη σαλάτα ολοκληρώνει την παρουσίαση, αν και το μωβ του θυμαριού, με το πορτοκαλί της γλυκοπατάτας, το βαθύ κίτρινο της ομελέτας και την κατάλευκη κρέμα με έκανε να νοιώθω εγώ πολύ ολοκληρωμένη!

Γαλλική ομελέτα - όλες οι τεχνικές!

Αυγά καγιανά με κόκκινη πιπεριά και ώριμες τομάτες

Φριτάτα με κολοκυθοανθούς και κατσικίσιο τυρί